Nagekomen werk

Nog een paar tekeningen ter afsluiting:

De verhalenverteller die ik al eerder in potlood getekend heb, maar nu in pen en inkt, om te kijken of ik met een ander (harder) medium dezelfde sfeer kan pakken. En Annabel, een digitale tekening van een pop in een allerliefst jurkje.

Lang geleden…

Het is lang geleden dat ik een bericht op deze blog geplaatst heb. Ik ben teveel met andere zaken bezig geweest. Ik heb me bekwaamd in het maken van ouderwetse pentekeningen, met pen en inkt op papier, aan de hand van oude, beproefde leermethodes. Daarnaast ben ik druk aan het oefenen met digitaal tekenen om ook op dat gebied wat meer vaardigheid op te doen. En, tenslotte, ik blijf twijfelen aan het voortzetten van de blog in deze vorm. Hij ontaardt net als de vorige versie in een willekeurig samenraapsel van wat ik toevallig gemaakt heb en is daardoor niet meer dan een digitale versie van de dikke mappen met tekeningen die ik op zolder heb liggen. Daarop zit niemand te wachten.

Hierbij nog wat toevoegingen op dat samenraapsel. Tot slot, zullen we maar zeggen…

Hierboven twee oefeningen uit een boek voor digital painting in photoshop.

Hieronder twee probeersels naar tekeningen van Jean Baptiste Monge, een weergaloze concept artist in het fantasy genre.

En dit is een van de traditionele pentekeningen, gemaakt naar een voorbeeld uit een klassiek “pen and ink rendering”-leerboek (sorry, beetje wazige foto…).

Een comic pagina uitgeprobeerd…

En hier wat comic/cartoonfiguurtjes. De eerste, Ray and Joe, zijn van Rodriguez, de andere twee, Mel and Don, een eigen ontwerp voor een stripje over een grote inteeltfamilie van Qanon-volgers.

En als laatste: een actuele politieke prent – niet iets wat ik normaal maak, maar deze vond ik wel heel erg passend. Bovendien leuk om eens te proberen.

twee technieken

Twee manieren om een tekening te maken: ‘rendering’ met grafietpotlood, waardoor je een driedimensionaal beeld kunt suggereren en een opzet met strakke inktlijnen, waarbij je met arcering diepte creëert. De eerste is naar mijn gevoel gemakkelijker te doen, maar de tweede vind ik vaak mooier – het contrast van de zwarte inkt op het papier levert een indringender beeld op.

Deze is naar een tekening van April Solomon gemaakt.

En deze is nagemaakt naar een tekening van Ernest Howard Shepard, de tekenaar van Winnie the Pooh. Het origineel komt uit The wind in the willows, een van de favoriete boeken uit mijn kindertijd. Dit stijltje vind ik geweldig. Het is vrij en los en oogt zelfs enigszins slordig, maar alle lijnen staan op de juiste plek en je interpreteert het beeld altijd meteen als een verhaaltje.

Samen met Paulus en de eikelmannetjes van Jean Dulieu was De wind in de wilgen een van de boeken die ik eindeloos bleef lezen – in beide gevallen vooral om het schitterende tekenwerk. Het boek van Jean Dulieu heb ik van Linda opnieuw cadeau gekregen. Ik zal daaruit ook eens wat natekenen.

Deze stijl roept bij mij altijd het “ik wou dat ik dat ook kon”-gevoel op…

CAT

Als we Herveld aan de kant van de A15 uitrijden, komen we langs het bedrijfsterrein van Cleanmat. Daarop, vooraan bij het hek, staat een enorme Caterpillar bulldozer die elke keer weer indruk op mij maakt. Ik heb de machine getekend en daardoor ontdekt wat mij zo boeit: dat is het silhouet van dat zware apparaat.

Op deze pagina staan momenteel weinig recente berichten. Dat komt omdat ik een paar weken alleen getekend heb voor de Dragwolf-blog. Die pagina biedt de mogelijkheid bizarre fantasy te maken. En daar had ik dus zin in.

inktober 2020 revisited

Zoals ik op 22 september al noteerde: de inktober challenge past niet echt bij mij. Toch blijft het idee wel nawerken. Elke dag een tekening maken is natuurlijk altijd goed voor je ontwikkeling. Maar ja, niet alle onderwerpen spreken me aan en ik voel me gejaagd en gehaast als ik moet

Ik heb alsnog een paar prompts van de lijst getekend, waarbij ik mezelf opgelegd heb snel te werken. In een half uurtje moet zo’n tekening toch af kunnen zijn. Elke dag een aantal uren investeren lukt gewoonweg niet. De resultaten staan hieronder:

Toegegeven, beslist niet mijn beste tekeningen. Maar dat is mede onderdeel van de challenge: ook als je zelf niet tevreden bent, publiceer je. Nou, hierbij dan.

Jake Parker organiseert ook een “inktober 52”. Daarbij krijg je elke week een prompt van een lijst van 52 en werk je zo het jaar rond. Misschien dat die versie beter bij mij past. Dat haalt in ieder geval de haast ervan af. Mocht je belangstelling hebben, dan is dit de link: https://inktober.com/ .

Valentin Louis George Eugène Marcel Proust

Ik ben Op zoek naar de verloren tijd van Marcel Proust aan het herlezen. Tijdens mijn studiejaren, lang geleden, ben ik eraan begonnen – in het Frans. Nou kan ik redelijk tot goed Frans lezen, maar juist daarom was ik me er steeds terdege van bewust dat allerlei subtiliteiten aan mij voorbijgingen. Een paar jaar geleden ben ik er opnieuw aan begonnen. Voor €0,99 heb je het complete werk in het Frans op je e-reader. Ik kon alles volgen, nog steeds, maar het gevoel dat ik iets essentieels miste stak opnieuw de kop op.

Van Linda heb ik dit jaar de nieuwe complete uitgave gekregen, in de vertaling van Thérèse Cornips. Cornips werk is prachtig van taal. De lange, meanderende zinnen blijven altijd leesbaar en doen nergens onnatuurlijk of gezocht aan. Ik heb het gevoel dat ik nu werkelijk Prousts wereld betreed.

Zeven delen, 1.3 miljoen woorden, tegen de 4000 bladzijden… als je van dikke boeken houdt, heb je hier een goeie aan. Laat je vooral niet aanpraten dat het een ‘moeilijk’ boek is. Integendeel. De Recherche lezen is gemakkelijk. En meeslepend. En zeer geestig. In de woorden van Nabokov: “Een reusachtig en toch buitengewoon lichtvoetig en transparant werk”.

Dit is een schets die ik gemaakt heb naar een foto. Uit deze serie portretten stamt ook een van de bekendste, Proust poserend met zijn wijsvinger bedachtzaam langs de kaak, de hand onder zijn kin, een houding die hij op meer portretten aanneemt. Hij was niet alleen een briljant schrijver, hij was ook een ware poseur.